Pratham jaat ne e – poem

પ્રથમ જાતને એ પજવવાનું હોય,
પછી ભીતરે ક્યાંક ઠરવાનું હોય !

પ્રથમ બારણાંએ ઊઘડવાનું હોય,
પછી બહાર એણે નીકળવાનું હોય !

ઉપર એક પગથિયું જ ચડવાનું હોય,
પછી બે પગથિયાં ઉતરવાનું હોય !

સ્વયંને સમર્પિત કરવાનું હોય,
ન બનવાનું ક્યારેક બનવાનું હોય !

લખીને ભૂંસી પાછું લખવાનું હોય,
પ્રથમ નિજ આંખે ઊકલવાનું હોય !

ઘૂંટણ સુધી આવી જતા બેઉ પગ,
આ ઠંડીમાં એવું થથરવાનું હોય !

કશું આપણી બે ય વચ્ચે નથી,
અને હોય છે તે સમજવાનું હોય !

છૂટીને ય છૂટી શકાતું નથી,
ન મળવાનું જાણે કે મળવાનું હોય !

તમોને જે દુ:ખ્યા કરે છે ભીતર,
એ મારામાં આવી વિકસવાનું હોય !

-સ્નેહા પટેલ
‘અક્ષિતારક’ પુસ્તક – પેજ :9

Advertisements

4 comments on “Pratham jaat ne e – poem

  1. मौत की उम्मीद पर जीने की आदत हो गयी
    जिंदगी सूखे हुए पत्ते की सूरत हो गयी
    स्नेहा ी …खुब सुन्दर रचना

    Liked by 1 person

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s