થોડું ચલાવી લીધું હોત તો.

આજના ફૂલછાબ દૈનિકમાં ‘નવરાશની પળ’ કોલમનો મારો લેખ

हर एक बात पे कहेते हो तुम, के ‘तु क्या है ?’

तुम्ही कहो के ये अंदाझे गुफ्तगु क्या है ?

जला है जिस्म जहां दिलभी जल गया होगा

कुरेदते हो जो अब राख, जुस्तजू क्या है ?

– મિર્ઝા ગાલિબ

ઘરના બારણેથી થાકેલા પાકેલા કામકાજી ડગલાં હજુ તો ઊંબરો ઓળંગે ત્યાં તો  સાસુમાએ છ મહેમાનોના આવવાની વાત  કરતા જ પૂજાની કમાન  છટકી.

‘આમ અચાનક તો આવા પ્રોગ્રામને કેમનું પહોચી વળાય? વળી આ તો રોજનું થયું. મમ્મીજી, આવા ‘ટાઇમપાસીયા’ મહેમાનો જમવા ટાણે જ આવી પહોચે અને તમે વળી એમને ‘જમીને જજો, જમીને જજો’નો આગ્રહ કર્યા કરો.આપણે એમને ત્યાં દિવાળીમાં એક દા’ડે જઈએ તો એક કપ ચા અને થોડા નાસ્તાથી પતાવી દે છે’.

પછી મનોમન થોડું બબડી લીધું , ‘બહુ થયું આજે તો હવે. મમ્મીજીનું આવું વર્તન તો કેમનું ચલાવી લેવાય? ના..ના..આજે રવિનને આવવા દે આ બબાલનો કાયમ માટે ફેંસલો લાવી જ દેવો છે. આ શું રોજ રોજની કચ કચ ને કકળાટ’

પૂજાના સાસુ તોરલબેન પણ એમના બેડરુમમાં પતિદેવ કૃષ્ણભાઈ સમક્ષ થોડાક ફેરફાર સાથે આ જ શબ્દો ઉચ્ચારી રહેલાં, જેનો મતલબ પણ સ્પષ્ટપણે પૂજા-એમની થોડી મનસ્વી પુત્રવધૂ જોડે હવે વધુ સમય રહેવા માટેની નારાજગી બતાવતા હતાં.

છેલ્લાં દસ વર્ષથી સાથે રહેતા કુટુંબમાં આજે આ વિખવાદની ડમરીઓ જરા વધારે જોરથી ફુંકાતી હતી. એના ચકરાવામાં સમસ્ત પરિવારજનો આવી ગયા. એ ડમરીઓનું જોર બે ઘર છૂટા પડવાની વાતના તારણ પર આવીનેજ ઓસર્યું.

————–

હાશ..મારું પોતાનું ઘર. મારા ઘરની હું એકલી રાણી.કોઇની રોકટોક નહીં મારા સમયે ઊઠીશ અને મારી રીતે કામકાજથી પરવારીશ. મારા સમયે હું ઘરની બહાર પણ જઈ શકીશ. મારી અનુકૂળતાએ મહેમાનોને બોલાવી શકીશ અને ના ફાવે એમ હોય તો કોઈની રજા લીધા વગર ના પણ પાડીને પ્રોગ્રામ પોસ્ટપોન્ડ પણ કરી શકીશ. વળી એમની સાથે કેટલા અને કયા પ્રમાણમાં સંબંધ રાખવા એના વિશે  પણ હવે હું જ મારી પોતાની વ્યવહારીક બુધ્ધિથી  નિર્ણય લઇશ.

આજે સાંજે શું બનાવીશું ને કાલના લંચમાં કઈ શાકભાજીની તૈયારી કરવાની જેવી કોઇ જ જાતની પૂછપરછની બારીએ નહીં ડોકાઈ રહેવાનું..આજે કઇ ચાદર પલંગ પર પાથરવીથી માંડીને ઘરના બગીચામાં કયા પ્લાન્ટસ નંખાવવા ત્યાં સુધીની બધીજ વાતોમાં હવે કોઇ જ કચકચ નહીં. મન ફાવે એમ જીવો..અહાહા…

પૂજા અને તોરલબેન બેયના થોડા મહિના તો આવા મુક્તિના નશામાં ચકચૂર વીત્યાં.

—-

આજે તોરલબેનને થોડો તાવ આવતો હતો. રસોઈણબાઇ રાખેલી પણ એનો બાબો આજે બીમાર હતો તો એ પણ રજા પર.વળી પતિ કૃષ્ણભાઈને આંખે મોતિયો..તે અડધું પડધુ દેખાતું પણ્ નહોતું.  તોરલબેન માંડ માંડ ઊભા થયા અને જેમ-તેમ કરીને ખીચડી બનાવીને છાશ સાથે પેટમાં નાંખી.ખાસ કંઇ ખવાયું નહીં. જેમ તેમ કરીને લૂસલૂસ ખાઈ લીધું. દવાઓ ગરમ પડતી હતી તો ખાવાનું પેટમાં ટકતું નહોતું. ઊલ્ટીઓ પર ઊલ્ટીઓ ચાલુ થઈ ગઈ. છેલ્લે અશક્તિના કારણે એ બાથરુમના વોશબેઝિન આગળ જ પટકાઇ પડ્યાં ને રડી પડયાં…કાશ,એમણે વહુ,દીકરા જોડે ‘થોડું ચલાવી લેવાની’ વૃતિ રાખી હોત, થોડું નમ્યા હોત તો આજે આ દિવસ તો ના આવતને..હવે તો દીકરા -વહુને બોલાવીશું તો આવશે ને પાછા પણ જતા રહેશે..પણ રોજ  સહેજ નવરા પડતા આ ઘરને કાળું ધબ્બ અંધારુ જે ધેરી વળે છે એને નાથવાનો કોઇ કાયમી ક્યાં છે હવે..?

પૌત્રની નટખટ ટીનેજરી વાતો, મિત્રોથી અને વહુ ને દીકરાના રોજરોજના કામકાજી દિવસના ધમાલોના પ્રસંગોથી આ ઘર કેવું હર્યુ ભર્યુ હતું, પણ હવે…!!

ચેનલો ફેરવતા કૃષ્ણભાઈઃ

‘બળ્યું હવે આ ટીવી પર મનગમતા પ્રોગ્રામો જોઇ જોઇને પણ કેમના દા’ડા પસાર થાય…હવે તો કોઇ ‘આ’ નહીં ને ‘પેલી’ ચેનલ મૂકોની મગજમારી કરવાવાળું પણ ઘરમાં નથી. મનગમતા કાર્યક્રમો જોવાની પણ મજા નથી આવતી..આ બધું શું થઇ ગયું…!!’

———-

‘રવિન, આ દૂધવાળો આજે નથી આવ્યો ..જઈને જરા ડેરીએથી બે કોથળી દૂધ લઈ આવને. આ દૂધના ચકકરમાં પરીનને સ્કુલબસ છૂટી જશે ‘.

‘અરે પૂજા…પપ્પાને કહે ને કે…’  રવિને તરત જ જીભ કચડી અને ઊંઘરેટી આંખો મસળતો મસળતો ડેરીએ જવા ઉપડયો.

પરીનને સ્કુલે મોકલીને દંપતિ ચાના કપ સાથે ડાઇનિંગ ટેબલ પર બેઠા બેઠા વાત કરતું હતું,

‘આ મહિને કેટલી કરકસર કરી પણ ખબર નહીં કેમ..કંઇ જ હાથમાં બચ્યું નહીં. બધું ય આ નવા ઘર, ગાડી અને ફ્રીજ, એલસીડી, વોશિંગ મશીનના હપ્તા, પરીનની સ્કુલફીમાં જ જતું રહ્યું. હજુ તો કામવાળીનો પગાર, ગેસનો બાટલો, મહિનાનું કરિયાણું તો બાકી..વળી પહેલાં દર બે-ત્રણ મહિને એકાદ નાની ટ્રીપની મજા માણી લેતા હતા, બે-ચાર નવા આવતા પિકચરો જોઇ લેતા હતા એ બધું તો હવે આવતા ૩-૪ વર્ષ સુધી તો સ્વપ્ન જ લાગે છે.  એક્દમ જીંદગીમાં જવાબદારીઓના પહાડ ખડકાઇ ગયા.

સસરા જોડે જીદ કરીને પરીનને આ મોંઘી દાટ ફીઓ ભરીને શહેરની સૌથી સારી સ્કુલમાં એડમીશન અપાવેલું..જો આમ જ બધું  ચાલતુ રહ્યું તો ક્દા્ચ એક દિવસ એને આ સ્કુલમાંથી ઊઠાડી લેવાનો વારો આવશે. આ મોંઘવારીના વધતા જતા ચકકરોમાં તો રોજ જાતને ચકકર આવી જાય છે..ક્યાં અટકશે આ બધું ?

સાથે રહેતાં હતાં તો પપ્પાની દૂરંદેશી સ્વભાવને કારણે એમણે કરેલી બચતો અને મમ્મીના ધીર શાંત સ્વભાવને કારણે આવી બધી માનસિક તકલીફોનો સામનો કરવાનો વારો ક્યારેય નથી આવ્યો.કાશ..થોડી સમજ અને ધીરજ રાખીને એમનું કચકચીયું વર્તન ‘થોડું ચલાવી લીધું ‘હોત તો.. ‘

એવામાં સામે ભીંતઘડિયાળે ૧૦ ના ડંકા વગાડ્યા અને પૂજાને યાદ આવ્યું કે હવે તો એની પાસે પોતાનું વ્હીકલ પણ નથી. ઓફિસે તો બસમાં જ જવાનું છે. જો આમ જ વાતો કરવા બેસી રહ્યાં તો તો..

અનબીટેબલ :- માનવી એના વર્તનના દરેક પરિણામ માટે પોતે જ જવાબદાર હોય છે.

સ્નેહા પટેલ – અક્ષિતારક

Advertisements

13 comments on “થોડું ચલાવી લીધું હોત તો.

  1. thodu chalavi lidh hot to…………sha mate? one must resist or out right reject any indecent proposal.i mean indecent is not approved by the person whom you are forcing.to show your supremacy and authenticity.every one is free to express and behave independently.you win by love and get anything done,but not by force.slavery of any nature,cadre or catagary is unnecessary and undesired.challavi levu,etle accepting any non sense to entertain just to satisfy the ego of the person who wants to command the situation.pl.pl.pl.do not entertain such demands.it is for the person to understand who is trying to impress the situation.int ka jawab paththar se do.yehi hai ukel,lifetime. or be prepared for the suffering in silence.dhyani.vrajkishor,dubai

    Like

  2. @vrajbhai…પરિણામ જે આવે એ સહન કરવાની તાકાત હોય તો કંઇ જ ના ચલાવો..તો તમે કહ્યું એ વાત શક્ય છે.મેં આજે કહ્યું ને કે’શારિરીક તાકાત અને અહંકાર અપ્રત્યક્ષ રીતે એકબીજા સાથે સંકળાયેલા છે’ એ વાળી વાત. પણ બધામાં આવું મજબૂત મનોબળ નથી હોતું. તો એની પાસે થોડી સમજ અને સહનશીલતા દાખવીને ચલાવી લેવા સિવાય કોઇ ઓપ્શન જ નથી ને..

    Like

  3. માનવી એના વર્તનના …..આ વર્તનને સ્થાને કર્મ વધારે ઉચીત નહીં લાગે, કારણ વર્તનથી નહીં કર્મ કારણથી આપણે નિર્ણય લઈએ છીએ,વર્તનથી આપણે સંબંધ અને સામાજિકતા કેળવીએ/જાળવીએ છીએ.
    તમારી વર્તામાં માંડીને કરાતી કથનપધ્ધતિ તરત ધ્યાન ખેંચે છે જે વાંચનારને પકડી રાખે છે અને તમારો આશય પાર પાડે છે .

    Like

  4. હિમાંશુભાઈ…વર્તન અને કર્મના તફાવત થોડી વધારે ડિટેઇલ્સ આપો. બિહાગ…હા એવું જ કંઇક

    Like

  5. આજના સમયમાં સંયુક્ત પરિવારની કલ્પના કરવી મુશ્કેલ છે. હજુ પણ જ્યાં સંયુક્ત પરિવાર રહે છે ત્યા ક્યારેક ડોકીયું કરીયેતો આનંદ કોને કહેવાય તે ખબર પડે.ટુંકમાં -ઘૂળ ની ચપટીની પણ ક્યારેક કિંમત થાય છે.
    સરસ આનંદ આવ્યો.
    આભાર.

    Like

  6. ખરજવું થયું હોય ને ખંજવાળવા થી જે શરૂઆતી આનંદ આવે અને અંતે પીડા માં પરિણમે એવી આપની આ વાર્તા છે.
    સચોટ ઉદાહરણ અને અસ્ખલિત શૈલી ને હિસાબે સારું વાંચવાની ભૂખ સંતોષાઈ, પણ અંતે શીર્ષક પ્રશ્ન , થોડું ચલાવી લીધું હોત
    તો ? એ પીડા આપી ગયો.

    આધ્યાત્મિકતા નો ભવ્ય વારશો અને ભૌતિકતા ની ભૂખ વચે જોલા ખાતું આજનું કુટુંબ જીવન ભવિષ્ય માં
    ઘણી મોટી સમસ્યાઓ સર્જશે એ પાકું છે.

    મેં એકલા રહેતા પેરેન્ટ્સ ના બાળકો અને સંયુક્ત કુટુંબ માં ઉછરેલ બાળકો ના બુદ્ધી આંક અને હોશિયારી માં જમીન આશમાન નો તફાવત જોયો છે, અને એ કાયમ માટે ચિંતા પ્રેરક હોય છે,

    બસ થોડું જેવું છે તેવું સ્વીકારવા નો અભાવ, થોડો અહંકાર , થોડી આળશ ને , થોડી બેદરકારી , થોડી ઓછી સમજણ અને થોડી વધુ અપેક્ષા !! પછી તો પ્રશ્ન થાયજ ને..થોડું ચલાવી લીધું હોત તો…?..

    Like

  7. vrajbhai..latadidi, bhaveshbhai…thnx for ur cmmnts…

    @bhaveshbhai…ખરજવું થયું હોય ને ખંજવાળવા થી જે શરૂઆતી આનંદ આવે અને અંતે પીડા માં પરિણમે …very nice

    Like

  8. અરે આ આગળ ની ટીપ્પણી મારી હતી… નામ માં થોડી ગડબડ થઇ ગઈ… 😉

    Like

  9. “જે વ્યક્તિ જતું કરવાની ભાવના રાખે છે તેનું કોઈ દિવસ કંઈ જતું નથી અને જે વ્યક્તિ ક્યારેય જતું ના કરે તેનું ક્યારેય કંઈ બચતું નથી”.

    મુખ્ય મુદ્દા પર આવીએ તો Subject “થોડું ચલાવી લીધું હોત તો…”

    જે કઈ થયું સારું થયું. જો એમ ના થયું હોત તો જે બદલાવ પરિસ્થિતિ ના બદલાવવા થી આવ્યો એ બદલાવ કદાચ ક્યારેય ના આવ્યો હોત.

    “Its always good to compromise only when the other person understands your feelings, but its not good to bend so much that you lose your existence”!!

    અહીં બંને પાર્ટી ને જોઈએ તો બંને માંથી કોઈ પણ કંઈ ચલાવી લેવાના mood માં નોતું. એમના વર્તન પરથી લાગે છે કે કદાચ જો કોઈ એક પાર્ટી એ શરૂઆત માં ચલાવી લીધું હોત તો બીજી પાર્ટી એનો ગેરલાભ કે ફાયદો ઉઠાવતે…
    બીજી પાર્ટી ને એમ લાગતે કે આ પાર્ટી તો આપણા પર નિર્ભર છે. ક્યાં જવાના છે. આપણે તો બાપુ અહીંયા ના રાજા આપણે જે કહીશું એમ જ થશે.

    કહેવાય છે ને કે “We do not know d value of moments.. Until they become a memory.

    અહિયાં એક બીજા ની ગેરહાજરી થી બંને પાર્ટી ને એક બીજા ની જરૂરત અને એ થી વધુ કદર નો અહેસાસ થયો. અને આ અહેસાસ થી વધારે ઉત્તમ કોઈ પશ્ચાતાપ ના હોત.

    A Successful Relationship Does Not Depend On How “GOOD UNDERSTANDING” We Have, It Depends On How Better We “AVOID MISS-UNDERSTANDINGS.” ! –
    સફળ સંબંધ નો આધાર અરસપરસ ની સમજણ પર નહિ પણ એક બીજા ની ગેરસમજણ અટકાવવા પર વધારે નિર્ભર કરે છે.
    અને કહેવાય છે ને કે
    The Best Kind Of Relationship In The World Is The One In Which A Sorry And A Smile Can Make Everything Back To Normal Again.
    હું માનું છું કે અંત હંમેશા સુખદ જ હોય છે. 🙂

    છેલ્લે એટલુજ કહીશ…

    આકૃતિ નહિ, આકાર બદલાય છે, સ્વભાવ નહિ, વ્યવહાર બદલાય છે, સંભાળજો આ સ્વાર્થ ભરી દુનિયા માં,જરૂરત સાથે જોડીદાર પણ બદલાય છે…!! 😉

    સ્નેહાબેન કેમ છો… આશા રાખું કે તમે ક્ષેમ-કુશળ હશો… ધન્યવાદ. 🙂

    Like

  10. And d previous of d previous comment was just a misunderstandings…actually I posted a comment and unfortunately in the name space I typed my password. But fortunately it did not deliver…
    Thanks God… :p

    Like

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s