be flexible


રવિવારની રજાના હળવા મૂડમાં અમે હાઈ વે પર લોંગ ડ્રાઈવના ઇરાદાથી નીકળેલા. હળવા સંગીતના તાલે સાંજને વધુ રળિયામણી બનાવી દીધેલી.

એવામાં અમારી આગળ એક છકડો જતો હતો. એમાં ભરચક પ્રવાસીઓથી ચીક્કાર ભીડ હતી. એમાં એક દારુડિયા જેવી વ્યક્તિ તો આખે આખું ધડ બહાર કાઢીને ફકત પગ જ અંદર રહે એમ હવાની થપાટો ચહેરા પર ઝીલવાનો પ્રયાસ કરતી હતી. એ સંકડાશ અને દારુડીયાની હરકતો જોઈને અમારી એ.સી. ગાડીમાં પણ એક પળ માટે મને પરસેવો વળી ગયો. પણ છકડાવાળા માટે તો આ રોજિંદી ઘટના જ લાગતી હતી. એ તો એની મસ્તીમાં સીટીઓ મારતો મારતો અને અડખે – પડખે બેઠેલા ૨ x ૨ ચાર જણ સાથે ગપાટા મારતો છકડો પૂરપાટ વેગે હંકારતો હતો.

એવામાં જ એક મસમોટું ટ્રેઈલર છકડાની બાજુમાંથી દારુ પીધેલા હાથીની જેમ પસાર થયું અને જે કલ્પેલી એ જ પળ આવીને ઉભી રહી. છકડાવાળાએ બેલેન્સ ગુમાવ્યું અને વળતી પળે તો રસ્તા પર છકડો ઊંધો પડીને બે -ચાર ગુલાટી ખાઈ ગયો.

ખરી નવાઈની વાત તો હવે આવી કે એ ઊંધા પડવાની પ્રક્રિયા દરમ્યાન પેલા દારુડિયાએ પોતાની જાતને છકડાની ગતિને હવાલે કરી દીધી..જાત બચાવવાના કોઇ જ પ્રયાસો વગર જેમ એ વળ્યો એમ પોતાની જાતને પૂરેપૂરી સમર્પિત કરીને વળવા દીધી. જ્યારે બાકીના બધાએ જાત બચાવવાના ધમપછાડામાં પારાવાર ઇજાઓની પ્રસાદી મેળવી. છેલ્લે પેલો દારુડિયો કપડાંની ધૂળ ખંખેરીને ડોલતો ડોલતો બીજા છકડામાં બેસીને આગળ વધ્યો.

બોધ..આપણે હંમેશા પ્રકૃતિની સામે બાથ ભીડવાના ચકકરોમાં જાત જાતના અખતરાઓ કરીએ છીએ. બહારગામ ફરવા જઈએ તો પણ જાત જાતની સુવિધાઓથી આપણી બેગ ભરચક જ હોય છે.પ્રકૃતિને અનુકૂળ થઈને જીવવાને બદલે પ્રકૃતિને આપણી અનુકૂળ બનાવવાના ધમપછાડા કરીએ છીએ. છેવટે જીવનમાં જાત જાતની મુશ્કેલીઓનો સામનો કરવો પડે છે.

સ્નેહા પટેલ – અક્ષિતારક