આશકા’નો ત્રીજો હપ્તો..

લોક પડકાર’માં 20-એપ્રિલ,૨૦૧૦ ના રોજ છપાયેલ આશકા’નો ત્રીજો હપ્તો..
__________________________________________________

હોસ્પિટલની દોડા-દોડ, ડોકટરોના સફેદ ડગલાં, દવાઓનાં બિલો, રીપોર્ટોના ખાખી કવરો.. આ બધાની વચ્ચે આશકાનું મન આમથી તેમ ફંગોળાતું હતું. ડેડની આ હાલત માટે એ પોતાની જાતને જવાબદાર ગણવા માંડી હતી.મન દારુ પીધેલાં બંદરની જેમ ઘડીકમાં વિચારતું કે અમનને છોડી દેવો અને મા-બાપ બતાવે એ મુરતિયા સાથે પરણી જવુ. એકદમ કહ્યાગરી પુત્રી બની જવું.મા- બાપના કરજનું ઋણ અદા કરી દેવું.

પણ અમનના આકર્ષણમાંથી બચવું એમ સરળ ક્યાં હતું? એને પોતાને જ ખબર નહતી કે કયારે એ એના તરફ આકર્ષાઇ ગયેલી.આમે સ્ત્રી-પુરુષ વચ્ચેના આકર્ષણનું કારણ કે ગણિત ક્યાં કદી શોધી શક્યું છે..? આકર્ષણનો કોઇ જ નિયમ નથી હોતો. બસ…દિલ ખેંચાણ અનુભવે અને મન એક-બીજા તરફ આકર્ષાઇ જાય છે.પણ મન મક્કમ કરીને એ કામ કરવું જ રહ્યું. ભૂતકાળનો કાગળ કોરો કરી નાંખવો અને નવેસરથી એના પર વર્તમાનના સંબંધોના સરનામા લખવા..એમ મનો મન પાકો નિર્ણય કરી એણે અમનને મોબાઇલ કર્યો. અને એને ઘર પાસેની કોફી શોપમાં બોલાવ્યો.

બ્લ્યુ ટાઇટ જીનસ પર લાઇટ પીંક ટાઇટ ટી-શર્ટ ચડાવ્યું. આદત મુજબ જ બોય કટવાળ પર હેયર બ્રશનો હાથ મારી લીધો.અને નેચરલી જ પિંક હોઠ પર એક આછો ગુલાબી લિપસ્ટિક્નો લસરકો.પોતાની જાત પર જ જાણે મોહીત થઈ ગઈ હોય તેમ બે ઘડી અરીસામાં જોયા કર્યું. પછી એકદમ જ જે કામ માટે જવાનું હતું એ યાદ આવતાં માથું હલાવી એ બધું યે જાણે ખંખેરી કાઢયું.એકટીવામાં ચાવી ભરાવી…સડ-સડાટ સ્પીડે ભગાવી મુકયું.

અમન હજુ આવ્યો નહતો. ત્યાં ગોળ ટેબલ ફરતે સરસ મજાની ચેર પર બેસીને એ અમનની રાહ જોવા માંડી. મન મક્કમ કરતી હતી.

”તું જે કરવા જઈ રહી છું બરાબર જ છે..મન મક્ક્મ રાખીને તારે આ કામ કરવું જ રહ્યું.યુ હેવ નો ઓપ્શન” જાતને જાણે એક સધિયારો આપતી હતી.

ત્યાં તો અમન એની ટેવ મુજબ આંગળીઓમાં બાઇક્ની ચાવી ઘુમાવતો ઘુમાવતો નીલી આંખોમાં શરારતી સ્મિત સાથે આવી પહોંચ્યો..

”હાય સ્વીટ હાર્ટ, હાઉ આર યુ? કેમ અચાનક જ યાદ ફરમાવ્યો?”

આશકાએ એની સામે જોયું અને બધુંયે જાણે ભૂલી ગઈ. તડકામાં થોડો તપીને લાલચોળ થયેલો તામ્રવરણો ચેહરો. થોડા વાળ વેર-વિખેર હતાં જે એને વધુ મોહક બનાવતા હતા.અને એ જ એનું જાનલેવા હાસ્ય. ભુરી ટાઇટ ટી-શર્ટમાં રેગ્યુલર જીમના લીધે કસાયેલું બદન જરા વધુ પડતું જ ઓપી ઉઠતું હતું. પાંપણ પલકારો ચૂકી ગઈ અને હ્રદય ધબકારો.

અને એને યાદ આવી ગયું આ જ એના મનનો માનેલો…જેની બાહોમાં એણે કેટલીયે રાતો ગાળેલી.આજના ‘લીવ – ઇન –રિલેશનશીપ’ના ફાસ્ટ જમાનામાં આ નવજુવાનિયાઓને લગ્ન પહેલાં શારીરીક સંબંધોનો કોઇ જ છોછ નહતો. નેટના પ્રતાપે બધી જાણકારી ધરાવતી આ ઓર્કુટીયણ અને ફેસબુકીયણ પ્રજા બધી જ તકેદારીઓ સાથે એક બીજાની નજીક કેટલીયે વાર આવી ગયેલાં. હા ,પહેલી વાર એ મર્યાદા તોડી ત્યારે થોડો ખચકાટ થયેલો પણ પછી તો બધીયે શરમ નેવે મૂકીને એ મજા અનેક વાર માણી ચૂકેલા.

“આનો મોહ તો કેમ કરીને છુટે ..આના વિના તો કેમ જીવાય હવે?”.

બધાયે વિચારો પડી ભાંગ્યા. મોઢે અવઢવના મણમણનાં તાળા વાગી ગયાં. ના..આના વગર તો ના જ જીવાય્ મા-બાપ પણ શોધશે એ પાત્ર આના જેવું જ હશે કે પછી હું તેની સાથે એડ્જ્સ્ટ ના થઈ શકી તો શું થશે? આખરે મારે જીવવાનું છે આની સાથે.મારી જીન્દગી છે.મારે જ શણગારવાની છે ને. એનો સ્વતંત્ર મિજાજ ફરી પાછો ઉથલો મારી જ ગયો.

અમન એની સામે જોયા કરતો હતો.એની ગડમથલ જાણે વાંચવાની કોશિશ કરતો હતો.

” શું થયું ડિયર, ઇઝ ધેર એની પ્રોબ્લેમ ..?’

”ના ના..એવું કંઇ જ નથી.”

” તો મને આમ જ અચાનક મળવા બોલાવવા પાછળનું કારણ..?”

એટલામાં વેઇટર એમની બે કોફી અને પેસ્ટ્રીનો ઓર્ડર લઇને આવ્યો.એટલે આશકાને થોડી રાહત થઇ.

“બસ તું બહુ યાદ આવતો હતો અને આજે રજા..તો તને મળવાનું મન થઈ ગયું..નથીંગ સ્પેશિયલ યાર..”

અને અમને આદતન આશકાનો હાથ હાથમાં લઈ, આંખોમાં આંખો પૂરોવી ને કહ્યું,” આમ પણ મળવાની મજા આવી.સાવ અચાનક જ તને મળવાનો પ્રોગ્રામ બની જાય એના જેવું રૂડું શું હોય વળી.?”

એ પછી તો બંને અલક- મલકની વાતોએ વળગી ગયાં.

આશકા બધુંયે ભૂલી ગઈ..એનો મક્ક્મ ઈરાદો,એ હોસ્પિટલ, ડેડ્ની કથળેલી તબિયત..માનો રડમસ ચેહરો, નાના ભાઈ નિખિલનો ઈન્સીક્યોર્ડ ફેઈસ…બધુંયે..

’એક તું ના મિલા, સારી દુનિયા મીલે ભી તો ક્યા હૈ…” મનમાં ને મનમાં જુના જમાનાનું ગીત અને અમન સાથે ગાળેલી રોમેન્ટીક પળો વાગોળતી વાગોળતી ઘર તરફ જવા ઊપડી.

ક્રમશઃ

 

Advertisements

10 comments on “આશકા’નો ત્રીજો હપ્તો..

  1. THNX DEAR DAHRI….

    HA VIJAYBHAI..

    U R ABSOLUTLY RIGHT..BEY NI MAJA VANCHVANEE ANE LAKHVANEE ALAG J HOY CHE..P\PADYA MA MANE VATO NANAI NANI KARINE LAKHVANI TEV PADI GAELI..EK LINES MA 20-25 LINES NU KAHEVANU HOY..ANE GADYA MA 1 LINES NE K 1 VAT NE 20 LINES MA…..PAN MANE MAJA AAVI BEY MA..I AM ENJOYING BOTH A LOT.[:)]

    Like

  2. It is hard to believe that any daughter can be so careless that she can forget her parent’s pain. difference of opinion is fine…I was expecting thoughtful conversation between parents and daughter or between ashka and her lover. but…..neither interesting nor thoughtful episode. sorry but honest comment.

    Like

  3. It is hard to believe that any daughter can be so careless that she can forget her parent’s pain. difference of opinion is fine…I was expecting thoughtful conversation between parents and daughter or between ashka and her lover. but…..neither interesting nor thoughtful episode. sorry but honest comment.

    Like

  4. Hiralben, In a novel being published in installments, one should be patient. (I am only assuming, but you cannot expect a writer to develope all the characters in just two installments. ) The beginning is very very promising. (Snehaben, pl. forgive me for replying on your behalf. )

    Like

  5. Thanks uncle for yr reply. I know, I have to be patient. But in general, if we don’t find something interesting or thoughtful then we stop reading that boring novel or stop watching boring movies . as snehaben is putting her heart into writing (it seems from her blog), I gave honest comment.

    As a reader, what I felt I wrote.

    Like

  6. hi sneha ji..

    nice story.. have tamare novel ane suspence story par hath ajmavo jove.. really tame saras lakho cho.. vanchvani maja aave che ane next episode no intjar pan rahe che…

    aa story ma evu banse k hiralal askaa ne jya marriege karava magta hata tya askaa dahy dikri ni jem mani jai ne tena ghare jova jaay ane hiraalal na freind no dikro j aman nikle ??? to story no annt saro rahe khadu pidhu ne raj karyu………. baki to aa tamari story che kyare su U turn aave te kai nakki nahi… tame kai pan idea lagavi sako cho..

    kashyap.

    Like

  7. aatali be fikaraai kem kari ne koi kari shake ?
    pan ha aava loko pan hoy che.. 😦

    gr8 di8di saras rajuaat.

    Like

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s