ગઝલએટેક

જ્યારે કોઈ યાદ સડસડાટ રગ-રગમાં વહેતા રુધિરને સટાક.. દઈને બાજુમાં હડસેલીને પોતાની જગ્યા કરતી બળજોરીથી વહેવા માંડે છે, ત્યારે એક જીવલેણ “અશ્રુએટેક” આવી જાય છે.
  
નીચોવાઈ જવાય છે.રુંવે રુંવે પસીનાની ધારો છૂટી જાય છે.મગજ વિચાર-શ્રમથી થાકીને લોથ-પોથ થઈને સાવ ઢીલું ઢફ થઈ જાય છે.પણ…એ જળ જેવી યાદો પોતાનો જડબેસલાક પીછો નથી છોડતી.એના વશીકરણથી આપણને આખે આખા પોતાના તાબામાં કરી લે છે.મગજ વિચાર વિહીન,દિશાશૂન્ય સાવ જ શૂન્યમનસ્ક જેવી હાલતમાં આવી જાય છે.અને જાણે એક અઘરો સવાલ પૂછી બેસે છે,
 

ઉદાસીના સૂરજ આથમે એવી,
આથમણી કોર ક્યાંથી લાવું..??”
 

 
નાજુક,ખુશ્બુદાર ફુલની સુગંધ પણ નાકને જાણે અંદરથી આરપાર છોલીને,શરીરમાં પ્રવેશીને કાંટાની જેમ ખૂંચ્યા કરે.પક્ષીઓનો મધુરો કલરવ,ઝરણાનું ખળ-ખળ મીઠું સંગીત બધુંયે કાનમાં જાણે ધખધખતું સીસું રેડાતું હોય તેમ કર્ણપટલ બાળી કાઢીને જ જપશે જાણે એવું લાગે.કશું જ નથી ગમતું.ક્યાંય દિલ નથી ચોંટતું.આપણાં નજીકના અંગતોની,પ્રિયજનોની હાજરીથી પણ જાણે આંખો થાકી જાય છે..!!લાગણીમાં ક્યાંક આપણી હાલત બોલાઈ ના જવાય,આપણી નાકામયાબી લોકો સમક્ષ છતી ના થઈ જાય, દિલમાં ગુંગણામણના,લાચારીના પહાડો ખડકાઈ જાય છે.અને દિલ અંતે જાણે એક કાળો ચિત્કાર કરી ઉઠે છે.”મહેરબાની કરીને અહીથી ચાલ્યા જાઓ સૌ કોઈ.મને એકાંત આપો થોડું..”
  
 “તમારી મમત બહુ ભારે પડી ગઈ,
જીવતા રહીને શ્વાસ પણ ના લેવાય,
અમારી હાલત તો જુવો કેવી થઈ ગઈ..!”
 
 
કોઈ જ પરિસ્થિતિ સહનીય નથી હોતી..ના કહી શકાય -ના સહી શકાય..કોઈ જ વિકલ્પ નથી બચતો. જાણે કોઈ ગળે ટૂંપો દેતું હોય, હરડિયો દબાવી દેતો હોય તેમ શ્વાસ ગુંગળાતો હોય, નજર સામેથી જીવ શરીરમાંથી ચાલ્યો જતો હોય અને આપણે બેબસ લાચાર થઈને જોઈ રહ્યાં વગર જાણે કંઈજ કરી નથી શક્તા…!!
ત્યારે નીચોવાઈ ગયેલા ખિન્ન તન અને મનની સ્થિતિ થોડાક શબ્દો,વાક્યો કાગળ પર ટપકી પડે છે..ક્યારેક વાર્તારૂપે,ક્યારેક કવિતારૂપે…
 
“દિલમાંથી થોડી આહ ધીમે ધીમે સરતી ગઈ,
મિત્રોની તાળીઓ ગઝલ માની પડતી ગઈ.”
 

મિત્રો,”ગઝલએટેક” આમ જ આવી જાય છે.

સ્નેહા-અક્ષિતારક,
૭-૧૨-૦૯.

સાંજના ૭.૦૦ વાગ્યાના સમયે

Advertisements

13 comments on “ગઝલએટેક

  1. તમારી મમત બહુ ભારે પડી ગઈ,
    જીવતા રહીને શ્વાસ પણ ના લેવાય,
    અમારી હાલત તો જુવો કેવી થઈ ગઈ..!”……

    wah……..sneha ji….ek soundaryakar jab gazalkara banti hai tab uska ANDAZE BAYA….kaya kehna….wah….

    Like

  2. તમે જે રીતે expressions ની અભિવ્યક્તિ કરો છે એ ખરેખર કાબિલે-દાદ છે… પછી એ પદ્ય હોય કે પછી ગદ્ય…… Keep it up!!!

    Like

  3. “કોઈ જ પરિસ્થિતિ સહનીય નથી હોતી..ના કહી શકાય -ના સહી શકાય..કોઈ જ વિકલ્પ નથી બચતો. જાણે કોઈ ગળે ટૂંપો દેતું હોય, હરડિયો દબાવી દેતો હોય તેમ શ્વાસ ગુંગળાતો હોય, નજર સામેથી જીવ શરીરમાંથી ચાલ્યો જતો હોય અને આપણે બેબસ લાચાર થઈને જોઈ રહ્યાં વગર જાણે કંઈજ કરી નથી શક્તા…!!
    ત્યારે નીચોવાઈ ગયેલા ખિન્ન તન અને મનની સ્થિતિ થોડાક શબ્દો,વાક્યો કાગળ પર ટપકી પડે છે..ક્યારેક વાર્તારૂપે,ક્યારેક કવિતારૂપે…

    ,”ગઝલએટેક” આમ જ આવી જાય છે.

    wah wah khub saras lakhyu che…. 100 kalak vicharya pachi aavu saras lakhi sakai….. really nice thianking………. baki to loko visay ne anurup kai lakhi sakta j nathi….. keep it up God bless you..

    kashyap.

    Like

  4. “દિલમાંથી થોડી આહ ધીમે ધીમે સરતી ગઈ,
    મિત્રોની તાળીઓ ગઝલ માની પડતી ગઈ.”

    dis words i lyk d most…awsm…..

    Like

  5. “ઉદાસીના સૂરજ આથમે એવી,
    આથમણી કોર ક્યાંથી લાવું..?

    Great Words………for whom who are able to understand depth of this words…and depth of feelings……

    really heart tochy words…..

    great….

    May God Bless You….

    Like

  6. “ઉદાસીના સૂરજ આથમે એવી,
    આથમણી કોર ક્યાંથી લાવું..??”
    નાજુક,ખુશ્બુદાર ફુલની સુગંધ પણ નાકને જાણે અંદરથી આરપાર છોલીને,શરીરમાં પ્રવેશીને કાંટાની જેમ ખૂંચ્યા કરે.
    “દિલમાંથી થોડી આહ ધીમે ધીમે સરતી ગઈ,
    મિત્રોની તાળીઓ ગઝલ માની પડતી ગઈ.”

    waah !ek dam saras varnan..
    gr8…d…!

    Like

  7. આ એટેકથી ભાગ્યે જ કોઈ ઋજુ હ્રદય બચે.
    એવો જ એક ‘વા’ છે લખ-વા. એ વા નો પણ એટેક આવે છે.

    એક દર્દ લઈને ફરતો રહું છું
    કામ હું એવા કંઈ કરતો રહું છું.

    દિલમાં ઉઠે છે એક ટીસ મીઠી

    બસ એને હું પંપાળતો રહું છું.

    ડૂબી ગયા સપનાઓના તરણા
    આસુંના દરિયામાં તરતો રહું છું.

    લો, આ તો મને પણ એટેક આવી ગયો!!

    કોઈ બચાવો….

    Like

  8. “ઉદાસીના સૂરજ આથમે એવી,
    આથમણી કોર ક્યાંથી લાવું..??”

    jakkas..very nice….

    આવી આથમણી કોર તો અમને પણ લાવી આપો..
    shilpa

    Like

  9. “ઉદાસીના સૂરજ આથમે એવી,
    આથમણી કોર ક્યાંથી લાવું..??”
    aakheaakha nichovai jaie che jyare tyare avashabdo sari pade che…… n tari badhi j lines maaa lagnio chhalkay che…

    “તમારી મમત બહુ ભારે પડી ગઈ,
    જીવતા રહીને શ્વાસ પણ ના લેવાય,
    અમારી હાલત તો જુવો કેવી થઈ ગઈ..!”
    aana mate to kaheva jevu kasu j nathii…. e to anubhave te jane……..

    “દિલમાંથી થોડી આહ ધીમે ધીમે સરતી ગઈ,
    મિત્રોની તાળીઓ ગઝલ માની પડતી ગઈ.”

    n aa to hriday ne sparshi ne gazal j bani gaiii……

    aakha paragraph ma abhivaykti khub j sundar……
    n really ek nari ni lagni ne bahu saras vacha api che…….
    hridaysparshi…. gamyu…

    Like

  10. “ઉદાસીના સૂરજ આથમે એવી,
    આથમણી કોર ક્યાંથી લાવું..??”

    પછી આગળ શું ? સરસ ગઝલની માંડણી થઇ છે. જે ગદ્યમાં કહો છો તેને પદ્યરુપ આપો. કાર્ય અધુરું ન છોડો. આ મારી અંગત માન્યતા છે.

    Like

  11. સ્નેહા … તે જે રીતે હૈયાની વેદના ને સચોટ રીતે વર્ણવી છે … ખરેખર હૈયું વલોવાઈ જાય ત્યારે જ આ બધું દર્દ શબ્દો રૂપે વહે .. અને આવી વેદના કેટલાય લોકોની અનુભૂતિ હશે ..!!

    Like

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s