સાહજીક પ્રેમ

તને મળવું એટલે એક સુંદર રુમઝુમતું ગીત ગાવું, રશ્મિકિરણો ને હથેળીમાં કોમળતાથી કેદ કરવા,પતંગિયાની પેઠે ફુરર…ઊડી જવું,મેઘધનુષ્યની જેમ ફેલાઇ રંગોની દુનિયામાં ગર્ત થઈ જવું,ધડકનોમાં શ્વાસ સમ ફરકતા-સરકતા રહેવું,મંઝિલની ચિંતા વગર બેરોક્ટોક મનગમતા પ્રવાસે મરજી મુજબ બેફામ રખડવા નીકળી પડવું પછી પહાડની ટોચ પરથી બેફિકરાઈથી ખુલ્લા કોરા કેશ હવામાં ફર-ફરતા હોય અને અભયતાથી જિંદગીને છેક તળીયા સુધી નિરખવાની.

આ બધું જ અનુભવવાનું પણ કેવી રીતે? એક્દમ સાહજીક.

કોઈ જ બ્યુટી-પાર્લરમાં ગયા વગર ,તનને રુપાળું બનાવવાની ઘેલછામાં ડુબ્યાં વગર,”હું જે છુ,જેવી છું” એ કુદરતી રંગ-રૂપના સથવારે ફક્ત નિર્ભેળ લાગણીવાળા મનમાં તારા મિલનની એક અખૂટ અફાટ રેતીના દરિયા જેવી પ્યાસ લઈને તારી નજદીક આવવાનું.પંખીઓના મધુર કલરવને માણતા માણતા, ઝરણાં પેઠે ઉછળ-કુદ કરતાં હું તારી તરફ પ્રયાણ કરું છું.મનમાં કોઈ જ શંકા-કુશંકા નહી…બધું જ એકદમ સાહજીક,કોઈ જ બંધન આડખીલી થઈને મને રોકવાનું નથી.કોઈ સમાજ ની બે આંખવાળી શરમ મને રોકવાની નથી.કોઈ ઇર્ષ્યા-ભરેલ હૈયું એની કાળી નજર મને લગાડી શકવાની નથી.કોઈ જ સુંદર રૂડા-રૂપાળા શબ્દોવાળી પ્રાર્થનામાં શબ્દોની ગોઠવણ કરવાની ભાંજગડમાં પડવાનું નહી.ઠાલા ઉપહાર,ભેટ-સોગાદો ના માયાવી વિશ્વ થી દુર-સુદુર રહી,હૈયાના અમ્રુત ના સંગાથે જ ફક્ત તારી સમીપે આવવાનું અને દુનિયાના કોઈ જ શબ્દકોશના પાને ના છપાઈ શકે તેવી દિવ્ય પ્રેમ વાણી સાંભળતા સાંભળતા કોઈ અગોચર વિશ્વમાં મારી જાતને કોઈ જ ઓળખાન -પહેચાનની,અસ્તિત્વ ટકાવી રાખવાની ચિંતા વગર ડુબાડી દેવાની.

કારણ…આ બધાની બાગડોર તો તારા હાથમાં છે મારા વ્હાલા..આ ભવ સાગરમાં મારે કઈ બાજુ જવું ,કઈ દિશા પકડવી એ બધું વિચારવા માટે તો હેય ને તું બેઠો જ છુ ને પ્રભુ….મારે ક્યાં કોઈ જ ચીંતા છે, મેં તો મારી જાત ને તારા હવાલે કરી છે..જે હાલ હવાલ કરવા હોય મારા વ્હાલીડા એ હવે તારે નકકી કરવાનું….હું તો તારા પ્રેમ માં નચિંત,અભય,સહજ..

એક ફૂલ નું ઉગી ને ખરી પડવા જેટલું જ…

અંતઃકરણનાં કોટી કોટી વંદન,

સ્નેહા-અક્ષિતારક,
૧૧-નવેમ્બર,૨૦૦૯,સવારના ૯.૫૦ મિનિટે